درمان ریشه دندان شیری
پالپوتومی و پالپکتومی؛ توقف درد و حفظ دندان شیری تا زمان افتادن طبیعی.
وقتی پوسیدگی از مینا و عاج عبور کند و به پالپ (مغز دندان، جایی که عصب و رگهای خونی قرار دارند) برسد، کودک معمولاً درد خودبهخودی، درد شبانه یا درد هنگام گرم و سرد را تجربه میکند. در این مرحله، یک ترمیم ساده دیگر کافی نیست؛ باید وضعیت خود پالپ درمان شود.
پالپوتومی در برابر پالپکتومی
اگر بخشی از پالپ ملتهب باشد اما بخش داخل ریشه هنوز سالم و بدون علائم عفونت قابلتوجه باشد، پالپوتومی انجام میشود: بخش تاجی پالپ برداشته میشود و روی بخش سالم باقیمانده، مادهای زیستسازگار قرار میگیرد تا دندان زنده و کاربردی بماند.
اگر التهاب یا عفونت به داخل ریشه هم رسیده باشد — یعنی خونریزی کنترلنشده یا نشانههای عفونت دیده شود — پالپکتومی لازم است: کل بافت پالپ از تاج و ریشه خارج و کانالها با مادهای مخصوص دندان شیری پر میشود. تصمیم بین این دو روش، بر اساس معاینه بالینی و در صورت نیاز رادیوگرافی گرفته میشود.
بعد از درمان
دندانی که پالپ تراپی شده، معمولاً به روکش نیاز دارد (به بخش «ترمیم دندان» مراجعه کنید) چون ساختار باقیمانده آن ضعیفتر از دندان سالم است. هدف نهایی این است که دندان تا زمان افتادن طبیعیاش در دهان بماند و فضای رویش دندان دائمی را حفظ کند.