متخصص دندانپزشکی کودکان (اطفال) و نوجوانان
درباره دکتر رهنما
من دکتر سارا رهنما، متخصص دندانپزشکی کودکان (اطفال) و نوجوانان هستم.
مسیر حرفه‌ای من از همان ابتدا با یک دغدغه مشخص شکل گرفت: درمان دندانپزشکی کودک فقط به معنی درمان یک دندان نیست. هر کودک با سن، شخصیت، میزان همکاری، تجربه‌های قبلی و شرایط پزشکی متفاوتی وارد مطب می‌شود و همین تفاوت‌هاست که روش مناسب درمان را مشخص می‌کند.
برای من، قبل از هر تصمیم درمانی، شناخت کودک اهمیت دارد؛ اینکه چه درمانی لازم است، کودک تا چه اندازه می‌تواند با محیط دندانپزشکی همکاری کند، آیا اضطراب یا تجربه ناخوشایندی داشته است و چه روشی می‌تواند درمان را برای او ایمن‌تر، قابل‌تحمل‌تر و مؤثرتر کند.
مسیر تحصیلی و حرفه‌ای
از آموزش تخصصی تا تدریس دانشگاهی
-
۱
دندانپزشکی عمومی و تخصص کودکان
گذراندن تحصیلات دندانپزشکی عمومی و سپس دوره تخصصی دندانپزشکی کودکان (اطفال) و نوجوانان در دانشگاه‌های سراسری معتبر کشور.
-
۲
دریافت بورد تخصصی — ۱۳۹۹
اخذ بورد تخصصی دندانپزشکی کودکان (اطفال) و نوجوانان؛ از همین سال، فعالیت به‌عنوان استاد دانشگاه‌های سراسری آغاز شد.
-
۳
تدریس دانشگاهی
تدریس در دانشگاه علوم پزشکی ایران، در کنار فعالیت بالینی مستمر — تا امروز.
حوزه‌های اصلی فعالیت
از مراقبت‌های معمول تا کودکانی که درمانشان ساده نیست
دندانپزشکی جامع کودکان و نوجوانان
- — پیشگیری و مراقبت‌های اولیه
- — درمان پوسیدگی
- — درمان دندان‌های شیری و دائمی
- — درمان‌های پالپ و انواع روکش
- — مدیریت آسیب‌های دندانی
ارزیابی و درمان کودکانی که درمانشان ساده نیست
- — اضطراب قابل‌توجه از محیط دندانپزشکی
- — سن پایین و همکاری ناکافی
- — تجربه ناموفق یا ناخوشایند از درمان قبلی
- — نیاز به چند درمان در یک دوره زمانی
- — شرایط رفتاری، حسی یا پزشکی خاص
گاهی کودک فقط به زمان، ارتباط بهتر و آشنایی تدریجی با محیط نیاز دارد؛ گاهی می‌توان درمان را مرحله‌بندی کرد و گاهی روش‌های مدیریت رفتار برای انجام درمان کافی‌اند. در برخی شرایط نیز ممکن است روش‌های دیگری مانند آرام‌بخشی یا بیهوشی عمومی نیز در کنار سایر گزینه‌ها بررسی شوند.
ارزیابی برای آرام‌بخشی و بیهوشی عمومی
یکی از حوزه‌های تخصصی فعالیت من
ارزیابی کودکانی که ممکن است برای انجام درمان‌های دندانپزشکی به آرام‌بخشی یا بیهوشی عمومی نیاز داشته باشند. پیش از انتخاب هر روش، چند عامل به‌دقت بررسی می‌شوند:
بیشتر درباره بیهوشی عمومی بدانید- سن و مرحله رشد کودک
- وضعیت پزشکی
- میزان اضطراب و همکاری
- نوع و تعداد درمان‌های مورد نیاز
- مدت زمان تقریبی درمان
- تجربه‌های درمانی قبلی
- امکان استفاده از روش‌های دیگر
رویکرد درمانی
چهار اصلی که تصمیم‌های درمانی بر پایه آن گرفته می‌شود
-
تصمیم علمی
هر گزینه درمانی باید قابل دفاع باشد. اگر شواهد کافی برای یک درمان وجود نداشته باشد، پیشنهاد نمی‌شود.
-
احترام به کودک
کودک قرار نیست فقط «همکاری کند». ترس و مقاومت او علت دارد و بخشی از کار، شناختن همان علت است.
-
همراهی والد
والد شریک تصمیم است، نه شنونده. مزیت‌ها، محدودیت‌ها و هزینه هر گزینه پیش از شروع روشن می‌شود.
-
صداقت
بدون وعده غیرواقعی و بدون درمان غیرضروری. گاهی درست‌ترین توصیه، صبر کردن است.
وقت گرفتن، ساده‌ترین بخش ماجراست
درخواست نوبت را ثبت کنید؛ برای هماهنگی زمان دقیق و توضیح شرایط کودک، از مطب با شما تماس گرفته می‌شود.