نوجوانان

از سیزده‌سالگی به بعد، دندانپزشکی دیگر شبیه دندانپزشکی کودکی نیست. دندان‌های دائمی تقریباً کامل رویش کرده‌اند، اما مینای آن‌ها هنوز به‌طور کامل بالغ نشده؛ همزمان، رژیم غذایی نامنظم‌تر، ورزش‌های پرتحرک، و مهم‌تر از همه، تمایل به استقلال در تصمیم‌گیری، این گروه سنی را از نظر مراقبت دندانی متفاوت می‌کند.

در این بازه، بخشی از مسئولیت مراقبت از دندان به‌تدریج از والد به خود نوجوان منتقل می‌شود. کار ما این است که این انتقال را حمایت کنیم، نه اینکه صرفاً همان رویکرد دوران کودکی را ادامه دهیم.