درمان دندانپزشکی تحت بیهوشی عمومی
برای کودکانی که با روشهای رفتاری همکاری نمیکنند یا حجم درمان زیاد است؛ انجام کامل درمان در یک جلسه، زیر نظر متخصص بیهوشی و با پایش کامل علائم حیاتی.
بیهوشی عمومی زمانی مطرح میشود که درمان دندانپزشکی معمول، حتی با روشهای آرامسازی رفتاری، برای کودک ممکن نباشد. این گزینه معمولاً برای سه گروه در نظر گرفته میشود: کودکان بسیار کمسن که هنوز توان همکاری شناختی ندارند، کودکانی با اضطراب شدید که به روشهای رفتاری پاسخ نمیدهند، و کودکان با نیازهای ویژه یا شرایط پزشکی خاص که همکاری در صندلی دندانپزشکی برایشان دشوار یا غیرممکن است. حجم بالای درمان لازم (چند دندان پوسیده همزمان) نیز میتواند دلیلی برای انتخاب این روش باشد، چون امکان انجام همه درمانها را در یک جلسه فراهم میکند.
تصمیم برای بیهوشی عمومی هرگز در همان جلسه اول گرفته نمیشود. ابتدا معاینه کامل دندانپزشکی و بررسی سابقه پزشکی کودک انجام میشود؛ اگر شرایط پزشکی خاصی وجود داشته باشد، هماهنگی با پزشک کودک یا متخصص بیهوشی هم لازم است. تنها پس از این ارزیابی و با رضایت آگاهانه والدین، برنامه درمان زیر بیهوشی نهایی میشود.
استانداردهای ایمنی
بیهوشی عمومی در دندانپزشکی کودکان توسط متخصص بیهوشی مجزا و مجرب انجام میشود، نه توسط دندانپزشک معالج. در طول درمان، علائم حیاتی کودک — ضربان قلب، فشار خون، اکسیژن خون و تنفس — بهصورت پیوسته پایش میشود. محیط درمان باید تجهیزات و استانداردهای ایمنی لازم برای بیهوشی را داشته باشد. این استانداردها همان چیزی است که انجمن دندانپزشکی کودکان آمریکا (AAPD) برای بیهوشی در محیط سرپایی دندانپزشکی تعیین کرده است.
پیش از درمان
ناشتا بودن کامل کودک پیش از بیهوشی، برای ایمنی او ضروری است؛ دستورالعمل دقیق ساعات ناشتایی (غذا و مایعات) پیش از جلسه در اختیار والدین قرار میگیرد و باید بدون استثنا رعایت شود، چون معده پر خطر آسپیراسیون (ورود محتوای معده به ریه) در حین بیهوشی را بالا میبرد. پوشیدن لباس راحت و گشاد، و هماهنگی برای حضور حداقل چند ساعت در مطب یا مرکز درمانی، بخشی از آمادهسازی روز درمان است.
روز درمان و ریکاوری
بیشتر کودکان همان روز و پس از دوره کوتاه ریکاوری تحت نظر، به منزل بازمیگردند. گیجی، خوابآلودگی یا بدخلقی در ساعات اول پس از بیهوشی طبیعی است و معمولاً طی چند ساعت برطرف میشود. تغذیه با مایعات شفاف و غذای نرم تا بازگشت کامل اشتها توصیه میشود، و کودک باید تا پایان همان روز تحت نظارت مستقیم یک بزرگسال و دور از فعالیت بدنی سنگین باشد.